Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124
Johan Verminnen (74) heeft het voor het eerst sinds zijn diagnose weer over zijn gezondheid. De Brusselse zanger, die eind vorig jaar te horen kreeg dat hij slokdarmkanker heeft, deelt op zijn website een ontroerende en eerlijke update over zijn lijdensweg. En die was allesbehalve makkelijk. “Wat was dit een jaar om te vergeten”, schrijft een emotionele Verminnen, die de feestdagen liefst zo snel mogelijk wilde vergeten.
Van afscheidstournee naar operatietafel
Het nieuws sloeg in oktober vorig jaar in als een bom. Johan Verminnen, één van de meest geliefde stemmen van Vlaanderen en Brussel, moest zijn langverwachte afscheidstournee annuleren. De reden was hartverscheurend: ‘de grote K’ had bij hem aangeklopt. De zanger kreeg de zware diagnose slokdarmkanker en moest dringend onder het mes. Een operatie die niet kon wachten, een toekomst die plots onzeker werd.
Voor een artiest die zijn hele leven op het podium stond en afscheid wilde nemen van zijn trouwe publiek op zijn eigen voorwaarden, was dit een verschrikkelijke slag. Maar Verminnen had geen keuze. Eind oktober mocht hij het ziekenhuis verlaten, maar daarmee was de lijdensweg nog lang niet voorbij. Een lange en intensieve revalidatieperiode volgde, waarin de zanger moest vechten om weer op krachten te komen.
Feestdagen? “Liefst zo snel mogelijk vergeten”
Nu het nieuwe jaar is aangebroken, deelt Johan Verminnen voor het eerst weer uitgebreid hoe het werkelijk met hem gaat. Op zijn website schrijft hij een ontroerende blogpost waarin hij niet alleen over zijn gezondheid spreekt, maar ook zijn hart lucht over de afgelopen moeilijke maanden. En die waren zwaarder dan velen zich kunnen voorstellen.
“Nu het feestgedruis achter ons ligt, de kreeften verorberd zijn, de oesters leeg geslurpt, de kaviaar gesavoureerd is, schiet nog een late illegale vuurpijl door de hemel en gaan we terug naar de orde van de dag”, begint Verminnen zijn bericht op zijn kenmerkende poëtische manier. Maar de toon wordt al snel een stuk serieuzer en persoonlijker.
De zanger onthult dat de feestperiode voor hem allerminst feestelijk was. “Terwijl de sneeuw het landschap omtovert met een wit tapijt, graaf ik mij in en schrijf ik deze blog om mij te troosten. Ik haat die feestdagen en kroop op oudejaar om tien uur al in bed om alles te vergeten”, schrijft hij ontwapenend eerlijk. Waar de meeste mensen proostten op het nieuwe jaar en vol hoop vooruit keken, wilde Johan alleen maar slapen en de dag achter zich laten. Een hartverscheurende bekentenis die laat zien hoe zwaar deze periode voor hem was.
“Nog één chemosessie en dan hopelijk verlost”
Maar er is ook hoop. Johan Verminnen kijkt voorzichtig vooruit en deelt dat hij bijna aan het einde van zijn medische behandeling is. “Mij wacht nog één chemosessie om mijn lijdensweg hopelijk achter mij te laten en langzaam naar een onbezorgder leven uit te zien”, schrijft de zanger. Die ene laatste chemotherapiebehandeling staat als een laatste obstakel tussen hem en een hopelijk gezonder, rustiger leven.
Het woord ‘hopelijk’ spreekt boekdelen. Verminnen weet als geen ander dat er bij kanker geen garanties zijn, dat je alleen maar kunt hopen en vechten. Maar die hoop is er wel degelijk. De hoop om straks weer te kunnen genieten van de kleine dingen, om weer te kunnen ademen zonder angst, om misschien zelfs ooit nog eens op een podium te staan.
“Wat was dit een jaar om te vergeten!”, vat hij zijn gevoelens samen. Een understatement van jewelste, want voor Johan Verminnen was 2024 ongetwijfeld één van de zwaarste jaren uit zijn lange carrière en leven.
Vriendschap als lichtpunt in donkere tijden
Toch is niet alles kommer en kwel. Te midden van alle pijn, angst en onzekerheid heeft Johan Verminnen ook iets heel waardevols herontdekt: oprechte vriendschap. “Het meest positieve van het afgelopen jaar is het herontdekken van diepe vriendschappen en mensen die om mij geven. In nood kent men zijn vrienden”, benadrukt de zanger.
Die steun van vrienden, familie en fans blijkt cruciaal te zijn geweest in deze zware periode. Wanneer je gezondheid wankelt en je toekomst onzeker is, zijn het die mensen om je heen die het verschil maken. Johan heeft dat aan den lijve ondervonden en is daar duidelijk dankbaar voor. Het is een mooie les: in de donkerste momenten komt vaak het beste in mensen naar boven.
Muziek als troost en therapie
En zoals een echte muzikant betaamt, vindt Johan Verminnen ook troost in waar hij het beste in is: zijn muziek. Om de tijd door te komen en niet in tobben te vervallen, is de zanger op een bijzondere missie gegaan. “Om de tijd zonder tobben door te brengen beluister ik mijn repertoire en tracht een bloemlezing te maken van vergeten liedjes die je nooit op de radio hoort en verborgen zitten op de vele albums die ik uitbracht”, vertelt hij.
Het is een prachtig project dat niet alleen hemzelf afleidt, maar ook een mooie erfenis zou kunnen worden voor zijn fans. “Misschien verzamel ik ze later op een CD om ze in de belangstelling te brengen. Zo hou je een repertoire levend”, schrijft Verminnen. Voor liefhebbers van zijn werk is dit fantastisch nieuws: een mogelijke verzamelaar met verborgen pareltjes uit zijn lange en rijke carrière. Liedjes die misschien vergeten waren, maar die nu een tweede leven kunnen krijgen.
Het laat ook zien dat Johan, ondanks alles, bezig blijft met zijn muzikale nalatenschap. Dat hij denkt aan zijn werk, aan zijn fans, aan de toekomst. Een teken dat de levensdrift er nog steeds is, dat hij verder wil.
Wereldpolitiek door de ogen van Verminnen
Typerend voor Johan Verminnen is dat hij ook in zijn meest persoonlijke momenten de blik op de wereld om hem heen houdt. In zijn blogpost haalt hij op zijn karakteristieke manier uit naar de wereldpolitiek. “Zoals Trump die zonder al teveel commentaar een president ontvoert en zonder enige vorm van schaamte spreekt over het inlijven van Groenland. Nu nog Xi die Taiwan inpalmt en Poetin Oekraïne, en de nieuwe wereldorde is klaar”, schrijft hij sarcastisch.
Het is een interessante observatie: terwijl Johan vecht voor zijn eigen leven en gezondheid, ziet hij hoe de wereld om hem heen lijkt te verschuiven, hoe machthebbers grenzen opzoeken en overschrijden. Het plaatst zijn persoonlijke strijd in een groter perspectief, maar benadrukt ook zijn gevoel van onmacht – zowel over zijn eigen lichaam als over de wereld die verandert.
Uitkijken naar de lente
Ondanks alle zwaarte eindigt Johan Verminnen zijn bericht met voorzichtig optimisme. “Nu wachten op een schitterende lente, dan krijgt deze burger weer wat moed”, besluit hij. De lente als symbool van vernieuwing, van nieuw leven, van hoop. Als metafoor voor zijn eigen herstel en de hoop dat hij straks weer kan genieten van de eenvoudige schoonheid van het leven.
Het is een klein lichtpuntje aan het einde van een donkere tunnel. Johan Verminnen heeft nog één chemosessie te gaan. Daarna hoopt hij langzaam terug te keren naar een normaler, gezonder leven. Of hij ooit nog zal kunnen terugkeren naar het podium voor die afscheidstournee die hij zo graag wilde, blijft voorlopig onzeker. Maar voor nu is het belangrijkste dat hij herstelt, dat hij kan genieten van zijn vrienden en familie, en dat hij de lente kan verwelkomen met hernieuwde moed.
We wensen Johan Verminnen alle sterkte toe met zijn laatste chemosessie en hopen van harte dat hij snel mag herstellen. Hou vol, Johan! Heel Vlaanderen en Brussel leeft met je mee.
