Het was een van de meest besproken beslissingen binnen de Belgische medialandschap van de afgelopen weken, en nu heeft de hoofdpersoon er zelf voor het eerst uitgebreid op gereageerd. Sportjournalist Ruben Van Gucht (39) zit er helemaal doorheen. In een emotioneel en openhartig gesprek op zijn radioprogramma ‘De Weekwatchers’ op Radio 2 liet hij zaterdagochtend zijn licht schijnen over de schokkende beslissing van zijn werkgever, de VRT, om hem niet af te vaardigen naar het komende Wereldkampioenschap voetbal in de Verenigde Staten, Canada en Mexico.
Het nieuws dat Van Gucht, nochtans een vertrouwd gezicht in het voetbalcircuit en een gevestigde waarde binnen de sportredactie, thuis moest blijven, sijpelde twee weken geleden al door. Waar de openbare omroep tot op heden in alle talen zweeg over de precieze beweegredenen, koos Van Gucht er nu voor om zelf van zich te laten horen. En wat hij te vertellen had, getuigt van onbegrip, frustratie en verdriet.
“Fijn was die mededeling niet, dat kan ik je verzekeren”, opende Van Gucht, zichtbaar aangeslagen maar professioneel blijvend, in antwoord op een vraag van zijn tafelgast, topkok Piet Huysentruyt. “Ik tast volledig in het duister. Je krijgt een kurkdroge mededeling: je gaat niet. Punt. Geen vergadering, geen evaluatie, geen ‘Ruben, laten we even praten over de toekomst’. Gewoon… niets.”
De sportjournalist, die voor de VRT al talloze grote tornooien versloeg en bekend staat om zijn passie en betrokkenheid, gaf toe dat de beslissing bij hem enorm veel vragen oproept. Is het professioneel falen? “Maar daar was niets op aan te merken”, aldus een stellige Van Gucht. “Mijn werk is altijd naar behoren uitgevoerd, daar heb ik nooit negatieve feedback op gekregen. Integendeel.” Hij benadrukte dat hij steeds met veel enthousiasme en toewijding zijn job heeft gedaan, zowel op televisie als op de radio.
De gangbare praktijk binnen de mediawereld is dat dergelijke grote buitenlandse evenementen vaak worden gezien als een bekroning op het werk, een kans om je als journalist te onderscheiden en de kijker ter plaatse de unieke sfeer te laten proeven. Voor Van Gucht voelt het dan ook alsof hem die kans nu wordt ontnomen zonder dat hij weet waarom. “Het is heel moeilijk om te slikken”, klonk het eerlijk. “Je bouwt een carrière op, je droomt van die momenten, en dan wordt je zomaar aan de kant geschoven zonder dialoog. Dat voelt als een messteek in de rug.”
De schaduw van het privéleven
Hoewel Van Gucht zelf blijft hameren op het feit dat er op professioneel vlak geen vuiltje aan de lucht was, kan hij niet om de realiteit heen dat het afgelopen jaar voor hem bijzonder turbulent is geweest, zij het op persoonlijk vlak. Zijn liefdesleven was voer voor de roddelpers en lag maandenlang onder een vergrootglas. Daarbovenop moest hij zich recentelijk ook voor de rechtbank verantwoorden voor rijden onder invloed, een zaak die voor flink wat negatieve publiciteit zorgde.
De hamvraag is dan ook: spelen deze privéperikelen een rol in de beslissing van de VRT? De openbare omroep, die zich als werkgever moet houden aan een duidelijk reglement en een imago van integriteit hoog in het vaandel draagt, wil daar nog steeds geen officieel commentaar op geven. Het is echter een publiek geheim dat dergelijke mediastormen rond een gezicht van de zender binnen de directie tot discussie kunnen leiden. Is Ruben Van Gucht het kind van de rekening geworden van een voorzichtig imagobeleid? Zonder officiële bevestiging van de VRT blijft het gissen, maar de timing en de omstandigheden voeden de speculatie.
Nieuw gezicht, nieuwe koers
Wat wel vaststaat, is de nieuwe ploeg die de VRT naar het Noord-Amerikaanse WK stuurt. Tess Elst, Wouter De Smet, Tom Boudeweel en Jonas Van De Veire zullen de Rode Duivels op de voet volgen vanuit de Verenigde Staten, Canada en Mexico. Zij krijgen de kans om het verhaal van het toernooi ter plekke te beleven en te vertellen. Voor de commentaar bij de wedstrijden zelf wordt teruggegrepen naar twee absolute sterkhouder van de voetbalverslaggeving: Filip Joos en Peter Vandenbempt, die vanuit de studio of ter plaatse voor de radioverslaggeving zullen zorgen.
Voor Ruben Van Gucht betekent het dat hij het WK zal moeten volgen vanuit een studiolokaal in Brussel, ver weg van het veld, de emotie en de ambiance die hij zo goed kent. Een scenario dat voor elke sportjournalist een bittere pil is om te slikken, maar voor Van Gucht nu extra wrang aanvoelt door het gebrek aan communicatie en duidelijkheid. Het wachten is nu op een reactie van de VRT-top, of zal deze zaak, net als de droge mededeling aan Van Gucht, in de doofpot verdwijnen?
