
Zangeres Mentissa (26) deed in de VRT MAX-podcast De Zandloper bij Peter Van de Veire een opvallend openhartige boekje open over haar turbulente verleden. De Brusselse met Vlaamse roots won in 2014 de allereerste editie van The Voice Kids — maar die overwinning smaakte bitter. Racistische haatreacties vergalden wat het mooiste moment van haar jonge leven had moeten zijn.
Van Elsene naar Vlaanderen
Mentissa groeide op in bijzondere omstandigheden. Haar moeder verhuisde bewust van Elsene naar Vlaanderen om haar kinderen de kans te geven vlot Nederlands te leren. “Ze was zelf in Brussel opgegroeid en dacht dat het in Vlaanderen wat rustiger en aangenamer zou zijn voor ons”, vertelt Mentissa in de podcast.
Al op haar zesde belandde ze op internaat — een ingrijpende stap voor zo’n kleine. De nonnen schrokken er naar eigen zeggen niet voor terug om stoute kinderen een tik te geven. “Maar ik heb dat zelf nooit meegemaakt of gezien”, lacht Mentissa. “Misschien was het gewoon bangmakerij, want ik was allesbehalve een braaf kind. De meeste babysitters hielden het bij ons amper een week of twee vol. Ik deed gewoon wat ik wilde — en dat bleef zo tot ik een jaar of tien was.”
Ze wist het al: “Ik ga winnen”
Wanneer het gesprek op The Voice Kids komt, wordt het meteen een stuk zwaarder. Mentissa bekent dat ze tijdens de opnames al wist dat ze zou winnen, maar haar mond moest houden. Toch begon ze online koortsachtig reacties te monitoren. “Op veertien jaar ben je daar heel erg mee bezig”, zegt ze eerlijk. “Ik zag dat andere kandidaten meer likes kregen dan ik. Dan begint zo’n stemmetje in je hoofd: ‘Zou ik misschien toch minder talent hebben?'”
Die onzekerheid groeide naarmate de finale naderde. “Ik hoorde duidelijk niet bij de publieksfavorieten, en dat deed me afvragen hoe mensen zouden reageren als ze zouden ontdekken dat ík had gewonnen.”

Racisme na haar overwinning
De reacties na haar zege waren ronduit verwoestend. Tussen de gewone commentaren — altijd gemengd na een talentenjacht — zaten uitgesproken racistische berichten. Voor een veertienjarig meisje dat tot dan toe nog nooit rechtstreeks met racisme was geconfronteerd, was dat een harde klap. “Op dat moment besefte ik voor het eerst: ik ben een zwart meisje in Vlaanderen, en dat maakt sommige mensen blijkbaar niet blij”, vertelt ze zacht.
Het onbegrip blijft, ook nu ze ouder is. “Ik snap tot op vandaag niet hoe volwassenen een kind van veertien de winst kunnen misgunnen omwille van haar huidskleur. Nu weet ik dat de wereld complex is en dat er nog veel werk aan de winkel is — maar destijds kon ik dat gewoon niet vatten.”
De klap was zo hard dat Mentissa er ronduit spijt van kreeg dat ze had gewonnen. “Ik heb heel vaak gedacht: ‘Ik wou dat ik nooit had meegedaan.’ Die overwinning maakte me niet gelukkiger. Ik was de winnares, maar het voelde alsof het publiek niet écht voor mij had gekozen. Als heel Vlaanderen had kunnen stemmen — en niet alleen de mensen in de zaal — had ik nooit gewonnen.”
Haar grote doorbraak: Parijs
Gelukkig heeft het verhaal een mooi vervolg. Inmiddels heeft Mentissa haar geluk gevonden in Frankrijk, waar ze ondertussen ook woont. Ze nam deel aan The Voice Frankrijk en werd er meteen warm onthaald. “Dat had een heel ander effect op mij”, vertelt ze stralend. “Ik voelde me er omringd en gedragen. Ik voelde dat het dáár mijn moment was.”



