Het is een vertelling in twee bedrijven. In het eerste bedrijf is Antoine Lauffer, beter bekend als Odymel, de rijzende ster aan het firmament van de hardtechno. Een jonge producer voor wie de zomer van 2025 niet groter had gekund: een uitverkochte AB, een album dat de gemoederen bezighield en een mainstage op Tomorrowland. In het tweede bedrijf, slechts een paar maanden later, is hij de gebeten hond. Zijn naam wordt in één adem genoemd met beschuldigingen van seksueel misbruik, zijn optredens worden als dominostenen geannuleerd en zijn verweer — een zeldzame slaapstoornis — wordt in de scene met ongeloof ontvangen. Dit is het verhaal van een snelle opkomst en een nog snellere val, dat de dancewereld nu in haar greep houdt.
De Snelkookpan van succes
Om te begrijpen hoe groot de schok is, moet je eerst begrijpen hoe hoog Odymel was gestegen. De in Zwitserland geboren, maar in Brussel gevestigde artiest was het schoolvoorbeeld van de nieuwe generatie dj’s die de hardtechno-scene hebben gevormd. Zijn opmars was niet geleidelijk; het was een explosie .
Waar hij voor de zomer van 2023 nog een onbekende was, zag je zijn naam plots overal opduiken . Zijn sound — een aanstekelijke, energieke mix van House, Techno, Trance en Eurodance — bleek een schot in de roos . Het was muziek die zowel een knipoog gaf naar de rave-romantiek van de jaren 90 als keihard beukte voor de hedendaagse dansvloer . Hij werd omschreven als een artiest die “de dansvloer opnieuw definieert” en wiens grootste passie het was om de menigte mee te nemen in een “wilde rave-ervaring” .
Voor Odymel was dit geen toeval, maar een levenslange droom die uitkwam. In een interview met de RTBF in de zomer van 2024 vertelde hij ontroerd over zijn kinderlijke verbondenheid met het Dour Festival. Hij was er jarenlang zelf als festivalganger, putte er inspiratie voor zijn tracks en schreef de locaties op waar hij ooit wilde spelen. “Bovenaan dat lijstje stond altijd Dour”, vertelde hij . Toen zijn manager hem belde met het nieuws dat hij er mocht draaien, was dat een moment van pure vervulling. “Ik at daarna eieren, en ze smaakten beter dan ooit”, lachte hij . Die zomer speelde hij ook op Pukkelpop en Paradise City. 2024 was het jaar van de doorbraak.
Maar 2025 moest het jaar van de absolute wereldverovering worden. In december van dat jaar kondigde hij de release aan van zijn langverwachte debuutalbum, ENDLESS RECESS, via het grote Urban Records / Universal Music Group . Het album werd omschreven als een “cinematisch clubalbum” dat de luisteraar meenam op een emotionele reis . Het was geen loze belofte; de aanloop was indrukwekkend. Hij speelde niet op één, maar op twee edities van Tomorrowland (België én Brazilië), stond op Glitch Festival in Malta, en gaf vijf uitverkochte shows tijdens het Amsterdam Dance Event .
Het absolute hoogtepunt was zijn headline-show in een uitverkochte Ancienne Belgique (AB) in Brussel, een zaal met 2000 plaatsen die binnen een mum van tijd uitverkocht was . Wat in kleine Brusselse clubs was begonnen, bereikte nu een heel Europees publiek. In interviews sprak hij met wijsheid over zijn vak. Hij zei dat succes slechts een “bijwerking” was van zijn passie, en dat hij hetzelfde zou doen als hij maar voor tien mensen speelde. Hij benadrukte het belang van authenticiteit, van het creëren van verbinding en het bezorgen van onvergetelijke momenten aan zijn publiek . Het was het perfecte plaatje: de bescheiden, hardwerkende artiest die de top had bereikt zonder zijn ziel te verliezen. Maar achter de schermen broeide er iets.
De Lont in het kruitvat
De idylle spatte uiteen in de week van 23 februari 2026. Een Instagram-account genaamd ‘bradnolimit’, naar verluidt van een voormalig medewerker van het invloedrijke Franse artiestenbureau Steer Management, begon screenshots te delen van chatgesprekken . De berichten waren afkomstig van een besloten groepschat met daarin de absolute top van de hardtechno die door Steer werd vertegenwoordigd: Shlømo, Basswell, Carv, en dus ook Odymel .
De beschuldigingen die uit de chats en latere getuigenissen naar voren kwamen, waren ronduit vernietigend. Er was sprake van seksueel wangedrag, intimidatie, vrouwonvriendelijke opmerkingen en het ronselen van minderjarige fans . Voor Odymel was de aantijging specifiek en uiterst ernstig: hij zou hebben geprobeerd “de stilte te kopen van een meisje dat hij heeft aangerand” .
De impact was onmiddellijk en meedogenloos. De “Techno Files” of “Steer Files” waren geboren en binnen 48 uur ontplofte de scène. Steer Management liet de artiesten per direct vallen . Daarna volgden de boekingen elkaar in rap tempo op.
- 23 februari 2026: Het Maltese Glitch Festival maakte als een van de eersten bekend dat Odymel niet langer zou optreden op hun editie van 2026. Ze noemden het een “gepaste en verantwoorde” beslissing .
- 24 februari 2026: De klap kwam dicht bij huis aan. Het Brusselse collectief Hangar annuleerde zijn concert dat gepland stond voor 14 maart in de Brussels Gate . Ook het Nederlandse zwaargewicht Awakenings haalde hem van de affiche voor hun ‘Upclose and Awakenings’-festival in mei, met de krachtige boodschap: “Onze dansvloer moet een plek zijn waar iedereen zich veilig voelt. Altijd” .
- 24-25 februari 2026: Dour Festival, de plek waar Odymel als fan zo van droomde, kondigde aan alle artiesten te schrappen die betrokken waren bij de “ernstige beschuldigingen”. Hoewel ze geen namen noemden, was Odymel aangekondigd en stond zijn naam nu niet langer op de poster .
In een paar dagen tijd was het rijk in elkaar gestort. De droom die in Dour begon, leek in Dour te eindigen.
Het Slaapwandel-Alibi
Te midden van de chaos en de cancellaties koos Odymel ervoor om zich te verweren. Op maandag 23 februari verscheen er een uitgebreide verklaring op zijn Instagram-account. Het was een poging tot uitleg die de scene nog verder zou verdelen .
Odymel bevestigde dat er een vooronderzoek tegen hem liep en dat hij al twee keer was verhoord . Zijn verhaal was even simpel als bizar. De beschuldiging, zo stelde hij, had betrekking op één incident met een vrouw met wie hij af en toe “consensuele seks” had. Op een avond, na een vrijpartij, viel hij naast haar in slaap. Later die nacht zou hij, zonder wakker te worden, opnieuw seksuele handelingen hebben verricht en geprobeerd hebben een nieuwe, ongewenste seksuele handeling te initiëren .
Zijn verweer? Hij leed aan een episode van “sekssomnia”, een vorm van slaapwandelen met een seksueel karakter . “Wat er gebeurde, vond plaats in een toestand die door de geraadpleegde artsen wordt omschreven als verenigbaar met een episode van seksueel slaapwandelen (ook wel sekssomnia genoemd)”, schreef hij . Hij zou onmiddellijk zijn gestopt toen de vrouw hem mondeling verzocht te stoppen, maar hij zei zich er zelf helemaal niets van te kunnen herinneren .
Om zijn goede wil te tonen, verklaarde Odymel dat hij op verzoek van de vrouw in therapie was gegaan. Na vijftien sessies was er een rapport van de psycholoog naar haar opgestuurd . Hij benadrukte volledig mee te werken met het onderzoek en zich te willen onderwerpen aan eventuele verdere medische expertise .
Hij sloot af met een opmerkelijke mix van begrip en distantie. “Ik begrijp heel goed hoe moeilijk het is om mijn eigen verklaring voor zo’n ernstige daad te geloven. Ik begrijp dat ‘de schuld geven aan slaapwandelen’ kan overkomen als een gemakkelijke uitweg”, schreef hij . Tegelijkertijd distantieerde hij zich van de andere dj’s van Steer Management, Shlomo, Basswell en Carv, en benadrukte dat zijn zaak op zichzelf stond .
Een scene in ongeloof
Het verweer van Odymel landde echter als een loden bal in de scene. Wat hij presenteerde als een medische verklaring, werd door velen ontvangen als een cynisch en ongeloofwaardig alibi. De kritiek was hard.
Collega-dj VTSS was een van de eersten die reageerde. Zij had een gezamenlijk optreden met Odymel op Glitch Festival, maar annuleerde dat meteen. In een reactie stelde ze dat de aantijgingen veel verder gingen dan een onbewuste slaapwandelseance. “Dit omvat aanranding en pogingen om stilte af te kopen”, schreef ze, waarmee ze indirect verwees naar de oorspronkelijke beschuldiging van ‘bradnolimit’ . De suggestie dat Odymel zou hebben geprobeerd de vrouw te betalen voor haar stilzwijgen, werd in zijn hele verklaring niet expliciet behandeld .
De Belgische en Nederlandse media berichtten uitgebreid over de cancellaties en het omstreden slaapwandel-alibi . De sfeer was er een van ongeloof. Hoe kon een artiest die zo hoog was gestegen, die zoveel interviews had gegeven over verbinding, respect en authenticiteit, nu geconfronteerd worden met zulke duistere aantijgingen? De ironie was wrang. Zijn eigen woorden uit betere tijden — over het creëren van een veilige ruimte waar mensen zich konden verbinden — werden nu door de festivals gebruikt om hem juist te weren uit diezelfde ruimtes .
Opgeruimd
Het verhaal van Odymel is nog lang niet afgelopen. Het vooronderzoek loopt nog en zijn medewerking aan de autoriteiten is toegezegd . Juridisch gezien is hij onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Maar in de publieke opinie en in de boeken van de festivals is het vonnis al geveld.
Zijn droomfestival Dour, de uitverkochte AB, de mainstage op Tomorrowland — het zijn nu beelden van een ver verleden, overschaduwd door de gebeurtenissen van februari 2026. Zijn verhaal is een schoolvoorbeeld geworden van de schaduwzijde van de hyper-snelle opkomst in de hedendaagse dancescene, een thema dat door velen wordt opgepikt. De Nederlandse dj Oguz verwoordde het treffend: “Dit is wat er gebeurt wanneer je op jonge leeftijd, begin twintig, de top bereikt. Je mist de levenswijsheid.” [originele bron]
Voor Odymel is de les harder dan voor wie ook. Van de ene op de andere dag is hij van headliner naar paria gegaan. Hij is niet langer de artiest die de menigte in vervoering brengt, maar de dj met het bizarre slaapwandel-alibi. Zijn toekomst in de scene hangt aan een zijden draadje, en het is niet langer zijn management of zijn boekingen die daarover beslissen, maar de uitkomst van een strafrechtelijk onderzoek en het oordeel van een dansvloer die hem ooit adoreerde, maar hem nu de rug heeft toegekeerd. De droom is uit. De dansvloer is leeg.
