Marco Borsato keert terug op de kleine scherm — maar niet via de harde weg. In plaats van aan te schuiven bij een kritische interviewer, kiest de omstreden zanger bewust voor de veilige haven van zijn goede vriend en topkok Sergio Herman. En dat schiet bij televisiecritica Angela de Jong danig in het verkeerde keelgat.
“Een enorme lafbek”
In de AD Media Podcast laat De Jong er geen twijfel over bestaan: ze walgt van de aanpak. “Een enorme lafbek!”, bijt ze van zich af. “Het is Tom Waes in het kwadraat. Die dook ook eerst op in een wielerprogramma om er voor de eerste keer over te praten, in plaats van gewoon recht voor zijn raap te gaan zitten.”
Haar boodschap is glashelder: wie écht lef heeft, zoekt de scherpste interviewer van het land op, legt zijn kaarten open op tafel en beantwoordt alle vragen — zonder omwegen. “Als je een vent bent, doe je dat. Als je een lafbak bent, ga je lekker met Sergio op reis.”
Collega’s verdeeld
AD-redacteur Marcus den Blanken begrijpt Borsato’s keuze wél. Waarom zou je nee zeggen tegen je eigen vriend? Borsato wil immers helemaal niet over het verleden praten, en een vriendschapsreis biedt hem precies die ontsnappingsroute.
De Jong snapt de redenering, maar deelt ze niet. “Ik begrijp het ook. Maar ik had het hem nooit aangeraden.” Ze voegt er scherp aan toe dat Borsato helemaal géén camera nodig heeft als hij gewoon op vakantie wil met een vriend. De camera is er maar om één reden: de comeback.
Losse eindjes
Want er liggen nog altijd vragen op tafel. Borsato stuurde berichten naar een meisje van vijftien, zestien of zeventien jaar — en tot op heden heeft hij daar nooit een fatsoenlijk publiek antwoord op gegeven. “Dat is ook gewoon makkelijk, dat je er niet over wil praten”, aldus De Jong. “Er zijn nog best wat losse eindjes.”
Mediajournalist Gudo Tienhooven sluit zich aan bij zijn collega. “Lekker makkelijk, lekker veilig en een beetje laf. Je kunt een goede vriend altijd vragen om iets te knippen of er gewoon niet over te beginnen.” Volgens hem mikt Borsato bewust op een zachte landing — en hoopt hij dat het grote publiek hem zo stilletjes vergeet en vergeeft. “Veel Nederlanders die nog steeds een vieze smaak in de mond hebben bij zijn naam, willen hem liever écht boete zien doen. Bij iemand als Eva Jinek bijvoorbeeld.”
“Laf, laf, laf”
De Jong besluit meedogenloos: “Het is gewoon beeldwitwassen. Ik had zijn slachtoffer — dat meisje — eigenlijk wel een reis naar Italië gegund. Maar dan zónder camera’s, voor háár gemoedsrust.” Ze laat er geen gras over groeien: “Ik vind het laf, laf, laf. Maar ik had ook niet anders verwacht van Marco Borsato.”
